افزایش آگاهی از ریسکهای زیستمحیطی و مسئولیتپذیری اجتماعی، شرکتها را به افشای عملکرد غیرمالی در قالب ESG سوق داده است. این عملکردها میتوانند با ارتقای نوآوری، شفافیت و شهرت، ارزش، سودآوری و کارایی سرمایهگذاری را افزایش دهند. با تکیه بر نظریه ذینفعان و قابلیتهای پویا، پژوهش حاضر به بررسی نقش تعدیلگر عدم تقارن اطلاعاتی در رابطه بین عملکرد ESG و شاخصهای مالی شرکت میپردازد تا خلأ موجود در ادبیات را پوشش دهد. هدف این پژوهش بررسی تاثیر عملکرد زیستمحیطی، اجتماعی و راهبری بر ارزش، سودآوری و کارایی سرمایهگذاری شرکت با توجه به نقش عدم تقارن اطلاعاتی است. جامعه آماری تحقیق را شرکتهای پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران تشکیل میدهد که با اعامل محدودیتهایی در نهایت 166 شرکت در بازه زمان 1392 تا 1401 به عنوان نمونه آماری انتخاب شدند. به منظور گردآوری اطلاعات از داده های مندرج در صورتهای مالی شرکتها با استفاده از نرم افزار ره آورد نوین استفاده شد. در نهایت به منظور تجزیه و تحلیل فرضیهها از رگرسیون چند متغیره استفاده شد. نتایج نشان داد که عملکرد ESG تأثیر مثبت و معناداری بر ارزش شرکت، سودآوری شرکت و کارایی سرمایه گذاری دارد. همچنین نتایج نشان داد عدم تقارن اطلاعاتی، تأثیر ESG بر ارزش شرکت، سودآوری شرکت و کارایی سرمایه گذاری را تضعیف میکند.
