درماندگی مالی یکی از عوامل کلیدی مؤثر بر تصمیمات ساختار سرمایه است که ریسکهای قابل توجهی را برای ذینفعان مختلف ایجاد میکند. شرکتهای دارای درماندگی مالی با جریانهای نقدی ناکافی، سودآوری ناپایدار و کاهش نسبت دارایی به بدهی مواجه هستند. تأثیر درماندگی مالی بر ساختار سرمایه موضوعی پیچیده و وابسته به سایر فاکتورهای محیطی و حاکمیتی است. در کشورهایی که دارای سیستمهای مالی کمتر توسعهیافته هستند و وابستگی زیادی به سرمایه خارجی دارند، تصمیمات ساختار سرمایه به دلیل ریسکهای اقتصاد کلان نظیر رشد تولید ناخالص داخلی، نوسانات ارزی و تورم که به طور قابل توجهی بر استراتژیهای مالی شرکتها تأثیر میگذارند، پیچیدهتر خواهد بود. هدف تحقیق حاضر بررسی نقش تعدیلی ویژگیهای ساختاری مدیریت بر تاثیر درماندگی مالی بر ساختار سرمایه است. . پژوهش حاضر از نظر هدف، کاربردی و از نظر روش، توصیفی-همبستگی است. جامعه آماری تحقیق شامل کلیه شرکت پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار عراق در بازه زمانی 2016 تا 2024 است که از بین آنها تعداد 36 شرکت انتخاب شده است. به منظور تجزیه و تحلیل داده ها و آزمون فرضیههای تحقیق از مدلهای رگرسیونی چند گانه استفاده شده است. نتایج تحقیق نشان داد که درماندگی مالی بر ساختار سرمایه تاثیر منفی و معناداری دارد. همچنین، ثبات و استحکام مدیریتی، استقلال هیات مدیره و توانایی مدیریتی تاثیر درماندگی مالی بر ساختار سرمایه را تعدیل میکند. از سوی دیگر، تنوع اعضاء هیات مدیره اثر درماندگی مالی بر ساختار سرمایه را تعدیل نمیکند.
