در چشمانداز اقتصادی جهان معاصر، اهمیت عملکرد زیستمحیطی، اجتماعی و راهبری به دلیل تأثیر عمیق بر عملیات، رشد و عملکرد شرکتها، به طور فزایندهای مورد توجه قرار گرفته است. عملکرد ESG عناصر غیرمالی نظیر تغییرات اقلیمی و اخلاق شرکتی را مورد توجه قرار میدهد، از آنجایی که عناصر غیرمالی مذکور میتوانند آسیبپذیری بازارها را تشدید نموده یا کاهش دهند، لذا عملکرد ESG میتواند بر ریسک تاثیر گذارد. از طرفی، اجرا و درک فعالیتهای زیستمحیطی، اجتماعی و راهبری در انواع شرکتها و میان سرمایهگذاران مختلف میتواند تفاوت قابلتوجهی داشته باشد و بر این اساس بر درک ریسک سیستماتیک و نحوه مدیریت آن در بازارهای مالی تأثیر بگذارد، بنابراین در این زمینه توجه به عوامل خاص شرکت ضروری است. هدف پژوهش حاضر بررسی تأثیر عملکرد زیستمحیطی، اجتماعی و راهبری بر ریسک سیستماتیک شرکتها با در نظر گرفتن نقش تعدیلکننده عوامل خاص شرکت است. پژوهش حاضر از نظر هدف کاربردی و توصیفی بوده و مبتنی بر روش تحلیل رگرسیونی است. دادههای 166 شرکت پذیرفتهشده در بورس اوراق بهادار تهران طی سالهای 1393 تا 1402 گردآوری شده و با استفاده از مدلهای اقتصادسنجی و نرمافزار Eviews مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفته است. نتایج نشان داد که عملکرد ESG تأثیر منفی و معناداری بر ریسک سیستماتیک دارد، به این معنا که شرکتهایی با عملکرد بهتر در حوزهESG ، ریسک سیستماتیک کمتری تجربه میکنند. همچنین، اندازه شرکت، عمر شرکت و ارزش بازار تأثیر کاهشی ESG بر ریسک سیستماتیک را تقویت میکنند، در حالی که هزینه بدهی میتواند این تأثیر را تضعیف نماید.
