غریبه اسماعیلی کیا

هدف: هدف پژوهش حاضر بررسی نقش میانجی سازوکارهای نظام راهبری شرکتی برون‌سازمانی بر رابطه بین عملکرد زیست‌محیطی، اجتماعی و راهبری و پایداری مالی است. روش: دو فرضیه پژوهش با استفاده از داده‌های پنل 166 شرکت پذیرفته شده در شرکت بورس اوراق بهادار تهران و در دوره زمانی 1398 تا 1402 (شامل 830 مشاهده شرکت- سال) با به‌کارگیری رگرسیون چند متغیره تجزیه و تحلیل شدند. یافته‌ها: نتایج پژوهش نشان داد بین عملکرد زیست‌محیطی، اجتماعی و راهبری و پایداری مالی رابطه مثبت و معناداری وجود دارد و سازوکارهای نظام راهبری شرکتی برون‌سازمانی نقش میانجی در این رابطه ایفا می‌کنند. نتایج به حذف متغیرهای کنترلی، کنترل سال و صنعت و سنجه جایگزین برای متغیر وابسته حساس نیستند. نتیجه‌گیری: عملکرد بهتر زیست‌محیطی، اجتماعی و راهبری موجب افزایش پایداری مالی شرکت‌ها می‌شود؛ شرکت‌هایی که در شاخص‌های زیست‌محیطی، اجتماعی و راهبری عملکرد بالاتری دارند، از اعتماد ببیشتر ذی‌نفعان و ثبات مالی بیشتر برخوردار هستند. علاوه بر این، عملکرد ESG با تأثیر مثبتی که بر سازوکارهای راهبری شرکتی برون‌سازمانی دارد، پایداری مالی شرکت‌ها را افزایش می‌دهد، این یافته مؤید آن است که شرکت‌های با عملکرد بهتر در زمینه پایداری، سازوکارهای راهبری برون‌سازمانی متمایزی دارند، همچنین همراستایی این سازوکارها با عملکرد ESG که ابزار مؤثری برای کاهش ریسک مالی و ارتقای پایداری مالی شرکت‌هاست، نقشی حیاتی در ارتقای تأثیر مثبت عملکرد ESG بر پایداری مالی دارد.