هدف نهایی واحدهای تجاری، ایجاد ارزش و به حداکثر رساندن منافع سهامداران است. ارزش شرکت یک ملاحظه مهم در نگرش مالی ذینفعان است که می‌تواند به مدیران و سرمایه‌گذاران در تعیین وضعیت مالی شرکت کمک کند. شرکت‌ها با هدف بهبود عملکرد و افزایش ارزش شرکت خود، به افشای مسائل و فعالیت خود در حوزه پایداری اقدام می‌کنند. افشای ارکان زیست محیطی، اجتماعی و حاکمیتی می‌تواند ارزش شرکت‌ها را افزایش دهد. بسیاری از شرکت‌ها در فرآیند فعالیت خود با محدودیت‌های مالی و ریسک و عدم قطعیت مواجه هستند و این محدودیت‌ها و ریسکها ناشی از تضاد منافع و عدم تقارن اطلاعات بین شرکت‌ها و سرمایه‌گذاران است. هنگامی که سرمایه‌گذاران با عدم تقارن اطلاعات مواجه می‌شوند، پیش‌بینی و قضاوت دقیق در مورد ارزش آتی شرکت دشوار می‌شود. در نتیجه، شرکت‌ها در تحصیل منابع مالی شکست می‌خورند که به نوبه خود مانع از مشارکت آنها در مسائل زیست محیطی و اجتماعی و در نتیجه ایجاد ارزش می‌شود. هدف تحقیق حاضر بررسی نقش تعدیلی محدودیت مالی و ریسک شرکت در رابطه بین عملکرد پایداری با ارزش شرکت است. جامعه آماری تحقیق شامل کلیه شرکت‌های پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار عراق در بازه زمانی 2017 تا 2025 است که از بین آنها تعداد 36 شرکت انتخاب شده است. به منظور تجزیه و تحلیل داده ها و آزمون فرضیه‌های تحقیق از مدل‌های رگرسیونی چندگانه استفاده شده است. نتایج تحقیق نشان داد که بین عملکرد پایداری با ارزش شرکت رابطه مثبت و معناداری وجود دارد. همچنین، محدودیت مالی رابطه بین عملکرد پایداری با ارزش شرکت را به طور منفی و معناداری تضعیف می‌کند. بعلاوه، ریسک شرکت رابطه بین عملکرد پایداری با ارزش شرکت را به طور معناداری تقویت می‌کند.
