گزارشگری پایداری یک سیستم ارزیابی جامع از شرکت‌ها از طریق سه بُعد محیط زیست، اجتماع و حاکمیت شرکتی است. گزارش‌دهی پایداری توسط سازمان‌ها برای انتقال عملکرد و اثرات پایداری به ذینفعان استفاده می‌شود. سازمان‌ها به دلیل فقدان چارچوب‌ها و معیارهای استاندارد، اندازه‌گیری و انتقال اهداف و اثرات پایداری را دشوار می‌دانند. این امر عدم تقارن اطلاعات بین مدیریت و ذینفعان را در مورد عملکرد واقعی پایداری تقویت می‌کند. گزارشگری زیست‌محیطی، اجتماعی و حاکمیتی به شرکت‌ها کمک می‌کند تا از هنجارها و مقررات اجتماعی و زیست‌محیطی پیروی کنند و ریسک اعتباری و دعاوی حقوقی خود را کاهش دهد. توانایی عملیاتی می‌تواند به شرکت‌ها در مدیریت هزینه‌ها و ریسک مرتبط با اجرای گزارشگری زیست‌محیطی، اجتماعی و حاکمیتی کمک کند. سودآوری و بازدهی مناسب نیز نشان می‌دهد که شرکت حاشیه سود کافی برای انجام هزینه‌های گزارشگری زیست‌محیطی، اجتماعی و حاکمیتی بدون افزایش ریسک مالی قابل توجه دارد. هدف تحقیق حاضر بررسی نقش تعدیلی توان عملیاتی و بازده دارایی ها در رابطه بین عملکرد پایداری و ریسک مالی است. جامعه آماری تحقیق شامل کلیه شرکت‌های پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار عراق در بازه زمانی 2017 تا 2025 است که از بین آنها تعداد 36 شرکت انتخاب شده است. به منظور تجزیه و تحلیل داده ها و آزمون فرضیه‌های تحقیق از مدل‌های رگرسیونی چندگانه استفاده شده است. نتایج تحقیق نشان داد که بین عملکرد پایداری و با ریسک رابطه منفی و معناداری وجود دارد. همچنین، نتایج حاکی از آن است که توان عملیاتی و بازده دارایی ها رابطه منفی بین عملکرد پایداری و ریسک مالی را به طور معناداری تقویت می کند.
