از لحاظ تئوری، در یک بازار سرمایه کارا، ق یمت سهام منعکس کننده تمام اطلاعات افشاء شده موجود در بازار است. طبق فرضیه بازار کارآ، قیمت اوراق بهادار بلافاصله پس از در دسترس قرار گرفتن اطلاعات جدید افشاء شده تعدیل میشود، به طوری که قیمت یک اوراق بهادار برابر با ارزش بنیادی آن خواهد بود. افزایش افشاء از طریق دو مکانیسم اصلی عدم تقارن اطلاعاتی را کاهش میدهد. اول ، دسترس ی به اطلاعات افشا شده عمومی، دسترس ی به اطلاعات خصوص ی را کمتر یا دست یابی به آنها را پرهزینهتر میکند. دوم، افزایش افشا، ریسک و عدم قطع یتهایی را که سرمایهگذاران در مورد سرمایهگذاریهای خود با آن مواجه هستند، کاهش میدهد. افشای اطلاعات قابل اعتماد و مربوط به شرکتها کمک میکند تا هزینههای تأمین مالی را کاهش دهند، به طور مؤثرتری به سرمایه دسترسی پ یدا کنند و یک محیط پایدار را ارتقا دهند. انتظار می رود اطلاعات با ک یف یت بالاتر در مورد جریانهای نقدی آتی یک شرکت، نرخ تنزیل شرکت را کاهش و منجر به کسب بازده سهام پایینتر در آینده شود. شرکتهای دارای محدودیت مالی، جریان نقدی پای ین و بده ی بالایی دارند، بنابرای ن، برای سرمایهگذاران جذابیت کمتری دارند زیرا نم یتوانند بازده بالایی ارائه دهند. هدف تحقیق حاضر بررسی نقش تعدیلی محدودیت مالی در رابطه بین افشاء اطلاعات حسابداری با بازده سهام است. جامعه آماری تحقیق شامل کلیه شرکتهای پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار عراق در بازه زمانی 2017 تا 2025 است که از بین آنها تعداد 35 شرکت انتخاب شده است. به منظور تجزیه و تحلیل داده ها و آزمون فرضیههای تحقیق از مدلهای رگرسیونی چندگانه استفاده شده است. نتایج تحقیق نشان داد بی ن افشاء اطلاعات حسابداری با بازده سهام رابطه مثبت و معناداری وجود دارد. بعلاوه، محدودیت مالی رابطه بین افشاء اطلاعات حسابداری با بازده سهام را به طور معناداری تعدیل و تضعیف میکند.
