بهرهوری منابع انسانی ظرف دو دهه گذشته در جوامع صنعتی به عنوان یکی از مهمترین مباحث علم مدیریت مطرح بوده و در کشور ما نیز این بحث به تدریج اهمیت انکارناپذیر خود را به مدیران و تصمیمگیران نشان داده و مطالعاتی در این زمینه انجام گرفته است. تحقیق حاضر به بررسی عوامل موثر در افزایش بهرهوری منابع انسانی پرداخته است. این پژوهش توصیفی–پیمایشی و جامعه آماری آن مشتمل بر 128 نفر از کارکنان نیروی انتظامی استان ایلام است. هدف از این تحقیق اولویتبندی عوامل موثر بر افزایش بهرهوری منابع انسانی با استفاده از فنون تصمیمگیری چند شاخصه بوده است. در بررسی این عوامل، بهرهوری منابع انسانی تابعی از عوامل فردی، شغلی، سازمانی و محیطی در نظر گرفته شده است. برای تجزیه و تحلیل دادهها علاوه بر شاخصهای آمار توصیفی از آزمونهایt، تحلیل واریانس و مدلMADM استفاده شد. بررسی نتایج بهدست آمده نشان داد بر اساس مدل تصمیمگیری چندشاخصه و مقایسه دوتایی در بین عوامل موثر در افزایش بهرهوری، عوامل فردی موثرترین عامل در افزایش بهرهوری در بین منابع انسانی نیروی انتظامی استان ایلام است و میتوان این چنین استنباط کرد که این عامل در بهرهوری منابع انسانی این سازمان نقش بهسزایی دارد.
