با تغییر پیچیدگی اقتصادی، پاداش به مهارتها و سطوح مختلف دانش تغییر میکند و در نتیجه بر تفاوت دستمزدها تأثیر مستقیم میگذارد. در واقع، با افزایش پیچیدگی اقتصادی، تقاضا برای دانش و در نتیجه تقاضای نیروی متخصص افزایش مییابد که نتیجه آن افزایش شکاف بین دستمزد کارگران ماهر و غیرماهر است. از طرف دیگر، پس از دستیابی به سطح خاصی از پیچیدگی اقتصادی، نابرابری بین حقوق کارگران ماهر و غیرماهر کاهش مییابد. هدف مطالعه حاضر بررسی رابطه بین پیچیدگی اقتصادی با در نظر گرفتن واسطههایی نظیر سرمایه انسانی، مخارج دولت و شاخص باز بودن تجارت برای بررسی دقیقتر این رابطه در ایران طی دوره زمانی 1350 تا 1398 و با استفاده از روش ARDL بوت استرپ است. تاکنون مطالعهای در ایران به این صورت انجامنشده است. نتایج نشان میدهد که پیچیدگی اقتصادی بهطور قابلتوجهی با نابرابری درآمد بالاتر مرتبط است. همچنین، باز بودن تجارت و مخارج دولت در بلندمدت باعث افزایش نابرابری درآمد میشود. سرمایه انسانی، باعث کاهش نابرابری درآمد میشود، اما با در نظر گرفتن اثر افزایشی پیچیدگی اقتصادی بر نابرابری درآمد تأثیری بر بهبود این رابطه ندارد. بنابراین، برای بهبود رابطه بین پیچیدگی اقتصادی و نابرابری درآمد لازم است سیاستهایی اتخاذ شود که اقتصاد ایران از شرایط صادرات تکمحصولی خارج شود و تنوع صادراتی ایجاد شود.
