هدف اصلی این مقاله بررسی کاربردی یکی از انواع سوگیریهای اطمینان بیش از حد، تحت عنوان سوگیری در دستمزد نسبی مورد انتظار ( یا خودبرترانگاری فردی) و ارتباط آن با ترجیحات زمانی ( به شکل پروکسی صبر افراد) براساس روش فریه و پاننبرگ (2020) است. 204 نفر از کارکنان و اعضای هیئت علمی دانشگاه ایلام در دو مرحله سوالات مرتبط با پرسشنامه را تکمیل کردند. براساس مدل حداقل مربعات معمولی و نیمه پارامتریک، ارتباط سوگیری در دستمزد و ترجیحات زمانی در چهار مرحله مورد بررسی قرار گرفت. نتایج مدلهای تحقیق در چهار مرحله نشان داد که بین سوگیری در دستمزد نسبی مورد انتظار (یا سوگیری در توزیع دستمزد نسبی افراد همسن و سال) و ترجیحات زمانی ارتباط منفی و معناداری وجود دارد. این بدان معناست که هرچقدر صبوری افراد بیشتر باشد به طور میانگین سوگیری (خودبرترانگاری) فرد کمتر خواهد بود. بررسی تاثیر دستمزد نسبی فعلی بر سوگیری نشان داد که بین سوگیری و دستمزد نسبی فعلی فرد ارتباط مثبت و معناداری وجود دارد؛ این بدین معناست که دستمزد نسبی فعلی افراد در کاهش سوگیری فرد موثر نیست و هرچقدر دستمزد نسبی فعلی فرد بالاتر باشد سوگیری فرد بیشتر خواهد بود. همچنین، نتایج نشان داد بین سوگیری و برونگرایی ارتباط مثبت و معنادار، بین سوگیری و روانرنجوری ارتباط منفی و معنادار، بین سوگیری و توافقپذیری ارتباط منفی و معناداری وجود دارد.
