هدف از تحریم های اقتصادی، محرومیت یک اقتصاد از بهره مندی از بازارهای جهانی کالا، خدمات و سرمایه است. نهایتا تحریم های اقتصادی ممکن است رشد اقتصادی کشور را تحت تاثیر قرار دهد. اعمال تحریمها کندشدن رویه سرمایهگذاری را در داخل و خارج کشور به دنبال دارد و در پی آن توسعه اقتصادی نیز تحت تاثیر قرار میگیرد. از این رو در این تحقیق به بررسی ضرورت توجه به اقتصاد مقاومتی بعنوان رویکردی نو در کاهشآسیبپذیری اقتصاد ایران پرداخته میشود که برای این منظور در قالب دو مدل، آثار تحریمها بر رشد اقتصادی کشور مورد بررسی قرار میگیرد. نتایج الگوی اول، که با استفاده از یک مدل چهاربخشی کلان بدست آمدهاست نشان میدهد سرمایهگذاری و تراز تجاری اثرات کاملا معناداری بر تولید در کشور داشتهاند اما اندازه دولت اثر معنادار ضعیفتری دارد که میتواند ناشی از اندازه حجیم دولت در اقتصاد کشور باشد و متغیر مجازی تحریم-های اقتصادی تاثیر منفی و معنیداری را بر رشد و تولید کشور نشان میدهد. نتایج تخمین الگوی دوم که با استفاده از یک تابع کاپ داگلاس و ورود متغیرهای تجاری و سرمایه های اجتماعی و انسانی با توجه مدل رشد اقتصاد نهادگراها نشان میدهد که انواع مختلف سرمایه اثرات مثبت و معناداری بر تولید در کشور دارد، اثر متغیر مجازی تحریم های اقتصادی نیز منفی است که نشان میدهد بر اساس وضع موجود تحریمهای اقتصادی تا حدودی بر کاهش رشد اقتصادی بر کشور اثر داشته است. در این مقاله تخمین با استفاده از روش GMM و برای دوره زمانی 0631-0631 صورت گرفته است
