با توجه به افزایش روز افزون استفاده از مترو، یافتن ارتباط منطقی بین کالبد ایستگاه مترو و عناصر سازنده هویت آن، امری ضروری شدهاست. هدف از این پژوهش، یافتن شاخصههای زمینهگرا کردن ایستگاههای مترو بر اساس نشانههای فرهنگی است. ورودیهای مترو مهمترین نقاطی هستند که با کالبد شهر و انسانها رابطهای بسیار نزدیک دارند. در این تحقیق با روش نشانهشناسیِ تحلیلی- تفسیری تالش میشود، ابتدا رویکردهای طراحی ورودی ایستگاهها بر اساس سطح مواجه با نشانهها دستهبندی شود. سپس میزان توافق هر سطح با توجه به چهارگونه متن، و براساس سه سطح مواجه؛ نشانهساز، نشانهدار و نشانهگریز مورد بررسی قرارگیرد. براساس یافتههای پژوهش، توجه به متن و الیههای آن، راهکاری مطلوب در جهت تبیین سطح مواجه با نشانه و بازیابی هویت، در هر یک از ورودیهای ایستگاههای متروی شهر تهران است.
