با توجه به اندازهگیری نقطهای بارش و عدم پوشش تمام سطح حوزهها، پیشبینی این نوع دادهها ضروری است. تکنیکهای مختلفی جهت برآورد دادههای بارندگی در نقاط فاقد داده وجود دارد. به طور کلی روشهای زمین آماری در مقایسه با روشهای آمار کلاسیک برای برآورد بارش دقیقتر هستند . در این راستا، میانگین بارش سالانهی 97 ایستگاه بارانسنجی در استان ایلام در یک دوره آماری 23 ساله )سالهای 1389 - 1366 ) مورد بررسی قرارگرفت. پس از جمعآوری آمار و اطلاعات مربوطه، نقشه همباران تهیه و آنالیز واریوگرام انجام شد. در این تحقیق سه نوع روش کریجینگ شامل کریجینگ معمولی، ساده و عام مورد استفاده قرارگرفت . برای ارزیابی انواع مدلها از مربع میانگین ریشه خطا با خطای استاندارد استفاده شد. نتایج بدستآمده نشان داد که روش کریجینگ عام با پایینترین میزان میانگین خطای برآورد ) 003 / 0 ( و مربع میانگین ریشه خطاء ) 97 / 74 ( بهترین روش برای درونیابی در این پژوهش میباشد. همچنین در مقایسه مربع میانگین ریشه خطا با خطای استاندارد برای تعیین میزان برآورد مورد انتظار، هر چهار مدل دارای برآوردی بیشتر از حد انتظار بودند . در پایان مشاهده گردید که تغییر نمایی ارتفاع و بارش منطقه نشان میدهد که تا شعاع 4 / 117 کیلومتری، بین ایستگاهها از نظر ارتفاع رابطهی معناداری وجود دارد و پس از این فاصله، رابطهی آنها به صورت تصادفی است.
