حاجی کریمی

در حوضه دشت موسیان آبراهه های متعددی وجود دارد که بهطور مرتب مسیر جریان های سطحی را تغییر داده، خسارت های فراوانی برای ساکنین این حوضه بهبار می آورد. یکی از روش های جلوگیری و یا کاهش خطرات تغییر الگوی جریان، مهار و پخش جریان های سطحی بر روی مخروطافکنه های نفوذپذیر، اجرای عملیات سازه ای و بیولوژیکی می باشد. بنابراین، دو هدف در این پژوهش دنبال میشود: اول، مقایسه تغییرات الگوی جریان دشت موسیان در عرصه پخش سیلاب و عرصه مجاور )شاهد( که هیچگونه اقدامات سازه ای و بیولوژیکی در آن انجام نشده است. دوم، ارزیابی تأثیر این تغییرات در دینامیک و کاربری اراضی منطقه میباشد. برای این منظور، از تصاویر ماهواره ای لندست هفت و هشت سنجندههای TM ، ETM ، ETM+ 0931 و 0932 استفاده شد. همچنین، ، بهترتیب مربوط به سال های 0911 روابط بین کمیتهای مورفولوژیکی در عرصه پخش و شاهد قبل و بعد از پخش سیلاب محاسبه شد. سپس، تأثیر تغییرات الگوی جریان در دینامیک و کاربری اراضی منطقه ارزیابی شد. نتایج بهدست آمده نشان داد، عملیات سازهای و بیولوژیکی عامل اصلی تغییر الگوی جریان در این دشت است. روابط بین کمیتهای مورفولوژیکی قبل و بعد از پخش 0/ سیلاب نشان داد که شاخص تراکم زهکشی از 2 9 به / 1 کیلومتر بر کیلومتر مربع و نسبت انشعاب از 00 / به 34 00/42 تغییر یافته است، که بیان کننده ثبات الگوی جریان در عرصه پخش سیلاب نسبت به شاهد میباشد. کنترل و 3 میلیون مترمکعب، روند کاهشی میانگین نفوذپذیری در عرصههای پخش و / کاهش سیلاب، تغذیه متوسط سالانه 0 01 سانتیمتر بر ساعت، کاهش ذرات شن و افزایش ذرات رس و سیلت در عرصه / 09 و 32 / شاهد بهترتیب نفوذ پایه 21 پخش نسبت به شاهد، افزایش سطح زیرکشت در حدود 2401 هکتار، افزایش تولید علوفه 013 کیلوگرم بر هکتار، افزایش 224030 اصله درخت و تعداد 12 حلقه چاه از دیگر نتایج تأثیر تغییر الگوی جریان در دینامیک و کاربری اراضی منطقه موسیان است.