حاجی کریمی

هیدروکربن های تک حلقه ای مانند بنزن، تولوئن، اتیل بنزن و زایلن) BTEX ( ترکیبات آلی فرار، غیریونی و غیرقطبی می باشند که در ترکیب سوخت وسایل نقلیه و به عنوان حلال در فعالیت های صنعتی مورد استفاده قرار می گیرند. هدف از این مطالعه، بررسی کارایی خاک رس اصلاح شده با سورفکتانت های کاتیونی و غیر یونی) TTAB-Mt و PEG-Mt ( به عنوان یک جاذب ارزان قیمت در حذف BTEX از محلول های آبی می باشد. مواد و روش ها: آزمایشات جذب در مقیاس آزمایشگاهی و به صورت ناپیوسته انجام گرفت. اثر پارامترهایی مانند بارگذاری سورفکتانت) 4-2 / 0 برابر ظرفیت تبادل کاتیونی خاک رس(، زمان تماس) 24-0 ساعت(، pH ( 12-4 ( و غلظت آلاینده) 200-10 میلی گرم بر لیتر( بر میزان جذب BTEX توسط خاک رس مورد بررسی قرار گرفت. یافته های پژوهش: نتایج آزمایشات نشان داد که در بارگزاری سورفکتانت 2 برابر ظرفیت تبادل کاتیونی بر سطح خاک رس، بیشترین میزان جذب BTEX اتفاق می افتد. هم چنین زمان ماند بهینه جذب برابر 24 ساعت بود. ظرفیت جذب TTAB-Mt در حذف BTEX تقریباً برابر mg/g 11 / 22 و این مقدار برای PEG-Mt برابر mg/g 77 / 18 بود. هم چنین داده های به دست آمده از آزمایشات مطابقت بهتری با مدل ایزوترم فروندلیچ و مدل سینتیکی درجه دوم کاذب دارند. بحث و نتیجه گیری: با توجه به این که ظرفیت جذب دو جاذب تفاوت چندانی با هم نداشتند اما، با توجه به این که سمیت سورفکتانت غیر یونی کمتر از نوع کاتیونی می باشد و از طرفی دیگر ارزان تر می باشد، لذا جهت حذف BTEX پیشنهاد می شود که از خاک رس اصلاح شده با سورفکتانت غیر یونی به جای نوع کاتیونی استفاده گردد.