حاجی کریمی

آشکارسازی و پیشبینی تغییرات کاربری ارضی، لازمه مراقبت از اکوسیستم به ویژه در کشورهای در حال توسعه با تغییرات سریع و اغلب بدون برنامهریزی است. هدف از این تحقیق، پایش تغییرات کاربری ارضی در گذشته و بررسی امکان شبیه سازی آن در آینده با استفاده مدل تلفیقی زنجیره مارکوف و سلولهای خودکار در منطقه خشک و نیمهخشک میمه دهلران واقع در استان ایلام است . در این تحقیق از تصاویر سال 2016 استفاده شد. با استفاده از طبقهبندی نظارت (ETM+) سال 2001 و لندست (TM) سال 1988 و لندست (TM) ماهوارهای لندست شده شبکه عصبی آرتمپ فازی، نقشه آشکارسازی تغییرات در هفت کلاس کشاورزی، جنگل، مرتع متوسط، مرتع فقیر، بیرونزدگی سنگی، اراضی 95 و 93 ، 2001 و 2016 به ترتیب 93 ، مسکونی و اراضی شور و نمکزار تهیه گردید. دقت کل طبقهبندی نقشههای کاربری اراضی سالهای 1988 درصد بدست آمد. با به کارگیری مدل تلفیقی زنجیره مارکوف و سلولهای خودکار، تغییرات کاربری اراضی برای سال 2030 پیشبینی شد. نتایج 2016 احتمال میرود که 13 % از - ماتریس پیشبینی تغییرات بر مبنای نقشههای سال های 2001 و 2016 نشان داد که در فاصلهی زمانی 2030 اراضی کشاورزی، 54 % از جنگل، 48 % از مراتع متوسط، 82 % از مراتع فقیر، 55 % از بیرونزدگی سنگی، 52 % از اراضی مسکونی، 93 % از اراضی شورهزار و نمکزار به کاربریهای دیگر تبدیل شوند. برای اعتبارسنجی مدل، نقشه کاربری اراضی شبیهسازی شده سال 2016 با نقشه واقعی حاصل از طبقهبندی تصویر ماهوارهای همان سال مقایسه شد. ضریب کاپا محاسبه شده حدود 87 % که بیانگر قابلیت بالای مدل سلولهای خودکار برای شبیهسازی تغییرات سیمای سرزمین در منطقه خشک و نیمهخشک میمه دهلران است