لازمه مدیریت فرسایش خاک، ارائه راهکارهای مناسبی می باشد که با شناخت از وضعیت فرسایش خاک حاصل میشود. هدف از مطالعه حاضر، مدل- سازی پتانسیل فرسایش شیاری با استفاده از مدل بیشینه آنتروپی و بررسی پایداری مدل بهمنظور آگاهی از حساسیتپذیری این فرسایش در حوضه آبخیز گلگل استان ایلام است. بدین منظور، فاکتورهای زمین محیطی برای استفاده در فرآیند مدلسازی انتخاب شد. افزون بر این، موقعیت - 157 واقعه فرسایش شیاری با استفاده از سیستم موقعیت یاب جغرافیایی ) GPS ( ثبت شد. این وقایع در قالب دو گروه آموزش و اعتبارسنجی با نسبت 70 به 30 کلاسبندی شد. بهمنظور ارزیابی پایداری مدل، کلاسبندیهای مذکور سه بار تکرار شد و بنابراین، سه نمونه مجموعه داده ) D1 ، D2 و D3 ( آماده شد. ارزیابی کارآیی مدل با استفاده از سطح زیر منحنی ROC صورت پذیرفت. با توجه به نتایج پایداری، تمامی مجموعه دادهها، مقادیر سطح زیر منحنی خوبی را کسب نمودند و از نظر کارآیی برازش ) 3 / 1 = RAUC ( و پیشبینی ) 1 / 3 = RAUC ( پایدار میباشند. به بیان دیگر، نتایج ثابت نمود زمانی که دادههای واسنجی و اعتبارسنجی تغییر پیدا نمود مدل کاملاً پایدار باقی ماند. علاوه بر این، مشخص شد که مدل حداکثر آنتروپی ) MaxEnt ( قادر به تولید نقشه حساسیتپذیری فرسایش شیاری است. از سوی دیگر، بر مبنای آنالیز حساسیت، مشخص شد که مهم ترین اجزا در مدل سازی حساسیت پذیری فرسایش شیاری سنگشناسی و فاصله از آبراهه میباشد. روششناسی تطبیقیافته بهعنوان یک رویکرد مؤثر برای برنامهریزی کاربری اراضی و مدیریت ریسک فرسایش سودمند میباشد.
