بهرهبرداری بیرویه از سفرههای آبزیرزمینی در سالهای اخیر باعث افت شدید سطح آبزیرزمینی در دشتهای کشورگردیده است. تغذیه مصنوعیآبخوانها به روش پخشسیلاب در پهنهی مخروطافکنهها و دشتهای درشتدانه راهکاری است که در خیلی از مناطق کشور قابل انجام میباشد. در این روش با نفوذ سیلاب به درون آبخوان علاوه بر افزایش حجم مخزن و جلوگیری از روند شدید افت سطح آبهای زیرزمینی باعث کنترل سیل و حفاظت خاک میگردد. منطقه مورد مطالعه در این تحقیق حوضه آبخیز بانرحمان به مساحت 3500 هکتار در استان ایلام و در شهرستان مهران قرارگرفته است. در این تحقیق از مدل AHP جهت انتخاب مکانهای بهینه پخشسیلاب با استفاده از سیستمهای GIS پرداخته شده است. پس از انتخاب شاخصهای تاثیرگذار دراین عرصهها از قبیل شیب، نفوذپذیری، زمینشناسی، کاربری اراضی، ضخامت آبخوان، طبقات ارتفاعی برای هرکدام درمحیط GIS نقشه طبقهبندی شده، تهیه گردید. آنگاه با وزندهی کارشناسان مجرب، وزنهای به دست آمده برای هر عامل و امتیازهای که به خود اختصاص دادند، هریک از نقشههای نهایی به 4کلاس کاملا مناسب، مناسب، متوسط و نامناسب در سطح حوضه تهیه گردید. نتایج این پژوهش نشان داد که مناطق کاملا مناسب برای تغذیه آبخوانها، و اغلب در نهشتههای کواترنری و واحدهای ژئوموفولوژیکی با شیب کمتر از 3 درصد واقع شده اند.
