حاجی کریمی

فرار آب به سمت پایین دست در سدها معمولا با استفاده از نرم افزارهای SEEP/W ، FEEFLOW و UDEC انجام می گردد محدودیت این نرم افزارها در محیط های کارستی و با مرزها و ورودی و خروجی های متنوع هیدروژیولوژی بسیار زیاد میباشد به همین دلیل با استفاده از مدل تفاضل محدود MODEFLOW ، مدل هیدروژیولوژی محدوده سد در شرایط بدون مخزن و مرحله آبگیری با سناریوهای مختلف پرده تزریق در محیط (Groundwater Modeling System) GMS مدل سازی گردید. در این روش مدل ریاضی سد بهشت آباد درشرایط پایدار (Steady) و ناپایدار (Unsteady) تهیه و میزان هدایت هیدرولیکی (K) و ضریب ذخیره (S) در مناطق مختلف آبخوان آهکی مشخص شده است. در مرحله بعدی با اضافه شدن مخزن و پرده تزریق به مدل، در سناریوهای مختلف امتداد، هندسه پرده تزریق و میزان فرار آب به سمت پایین دست مشخص گردید برای این منظور از مدل کالیبره شده آبخوان، مدول Spesific head برای مدلسازی تراز مخزن و مدول Barrier برای مدلسازی پرده تزریق استفاده گردید. تفاوت این روش نسبت به روش های قبلی بررسی ناحیه ای منطقه نه فقط ساختگاه و در نظر گرفتن کل شرایط هیدروژیولوژی می باشد در این نوع مدلسازی بعد از کالیبراسیون علاوه بر موارد یاد شده فرار آب به سمت حوضه های مجاور و ارتباط هیدرولیکی با چشمه های پایین دست مشخص می گردد. مدلسازی نشان داد جهت پرده تزریق باید به سمت پایین دست و مرز نفوذناپذیر مارن سازند رازک حرکت کند و تا 50 متر زیر سطح آب زیرزمینی گسترش یابد. همچنین مدل نشان می دهد طول پرده تزریق باید تا دوخته شدن به این سازند نفوذناپذیر ادامه پیدا کند