عامل بارندگی در مطالعات کاربردی که بر پایه پارامترهای هواشناسی صورت میگیرد همواره به عنوان مهمترین فاکتور نقش مهمی را ایفا کرده است. در بسیاری از مطالعات هیدرولوژیکی، هیدروکلیماتولوژی، و هواشناسی از دادههای بارندگی ایستگاههای هواشناسی )سینوپتیک، کلیماتولوژی، باران سنجی( استفاده شده است. در این میان در مواردی که تراکم شبکه بارانسنجی پاسخگو نبوده و یا برای مناطقی که بعلت صعب العبور بودن فاقد ایستگاه و دادههای معتبر بارندگی بوده اند، روشهای درون یابی نقش مهمی را ایفا نموده اند. این روشها همواره دارای خطا بوده و اغلب غیر قابل تعمیم بوده، بویژه در مناطق خشک و نیمه خشک که نوسانات زمانی و مکانی بارندگی جزو ویژگیهای غالب این مناطق میباشد. در این مطالعه برای تهیه نقشه پهنه بندی بارندگی استان ایلام از کریجینگ معمولی به دو روش کروی و دایره ای استفاده شد. درنهایت با استفاده از روش ارزیابی متقابل این دو روش با همدیگر مقایسه شدند و دقیق ترین روش انتخاب گردید. با توجه به نتایج حاصله می توان استنباط نمود که ریشه دوم خطای میانگین مربوط به نقشه پهنه بندی به روش کریجینگ معمولی کره ای، کمتر از میزان عددی روش کریجینگ معمولی دایره است که میزان آن 1355 / 118 می باشد، که هرچه این میزان کمتر باشد نشانه خطای کمتر ارزیابی می باشد. سایر مقادیر ارزیابی متقابل هر دو نقشه نشان دهنده این مطلب است که روش کریجینگ معمولی کره ای قابل قبول تر است. پس در این پژوهش نقشه پهنه بندی حاصل از این روش مناسبترین نقشه پهنه بندی بارش استان ایلام است.
