چکیده زمینه: امروزه با توجه به تغییرات شتابان محیطی و عدم اطمینان حاصل از آن، "آیندهنگاری" بهعنوان یک راهبرد در راستای مدیریت جامع آب قابل تأمل است. هدف: این مقاله به بحث در خصوص آیندهنگاری تحولات مکانی– فضایی اجرای پروژه انتقال آب از رودخانه سیروان به شهرستان مهران (طرح سامانۀ گرمسیری) در افق سال 1408 میپردازد. روش: چارچوب نظری این تحقیق، بر اساس روشهای جدید علم آیندهپژوهی، تحلیلی و اکتشافی است که با بهکارگیری ترکیبی از مدلهای کمی و کیفی انجام گرفته است. با توجه به ماهیت این پژوهش، از روشهای دلفی، تحلیل ساختاری و سناریونگاری بهره گرفته شده است. یافتهها: دادههای این تحقیق شامل 13 عامل موثر از میان 30 عامل اولیه با روش دلفی و نرم افزار میکمک استخراج شد. سپس بر اساس روش سناریونویسی، 52 وضعیت ممکن و محتمل در آینده شهرستان تعریف گردید و با تشکیل ماتریس 52×52 با استفاده از نرمافزار سناریوویزارد، نهایتاً 1 سناریوی بسیار مطلوب، 11 سناریوی مطلوب، 2 سناریوی بینابین و ادامه وضع موجود، 8 سناریوی در آستانه بحران و یک سناریوی بحرانی یعنی در مجموع 23 سناریوی باورکردنی استخراج و مورد تحلیل قرار گرفته است. نتیجهگیری: سناریوهای احتمالی اگرچه امیدهای فراوانی به وقوع شرایط مطلوب در شهرستان را نشان میدهند ولی از طرف دیگر وقوع شرایط بحرانی را دور از انتظار نمیدانند.
