حاشیهنشینی یکی از چهرههای بارز فقر فرهنگی و اقتصادی شهری است. مطالعه حاضر با هدف بررسی راهکارهای توانمندسازی حاشیهنشینان روستایی شهر ایلام تدوین گردیده است. این پژوهش از لحاظ پارادیم، کمی و از نظر هدف، کاربردی و از لحاظ شیوه گردآوری دادهها جزء تحقیقات پیمایشی محسوب میشود. جامعه آماری متشکل از تمامی حاشیهنشینان شهر ایلام بود. حجم نمونه بر اساس فرمول کوکران 200 نفر تعیین شد که به روش نمونهگیری تصادفی چند مرحلهای انتخاب گردیدند. ابزار جمعآوری دادهها پرسشنامه محقق ساخته بود که روایی محتوایی آن توسط جمعی از متخصصین علوم اجتماعی و توسعه روستایی تایید، و پایایی آن با استفاده از ضریب آلفای کرونباخ بین 7/0 تا 9/0 ارزیابی گردید. میانگین ابعاد با میانگین متوسط 3 مقایسه شد و یافتهها نشان داد که میانگین توانمندی حاشیهنشینان از نظر بعد روانشناختی 55/3، بعد اجتماعی14/3، بعد اقتصادی78/2و بعد سیاسی57/2 بود. نتایج حاکی از پایینتر بودن سطح بعد اقتصادی و سیاسی توانمندی حاشیهنشینان از عدد مبنای 3 میباشد. به نظر میرسد توانمندسازی حاشیهنشینان از نظر این دو بعد باید در اولویت برنامهریزان علوم اجتماعی قرار گیرد. پیشنهاد میشود یک برنامهی جامع برای ارتقاء سطح توانمندی و سیاستهای توانمندسازی مبتنی بر آموزش مهارتهای فنی و حرفه ای و تخصصی و کسب و کار برای حاشینهنشینان تدوین گردد.
