گرچه بررسیها از وجود برنامههای گسترده و درعینحال پراکنده طی سالهای پس از انقلاب در زمینه رفع محرومیت، به سازی و عمران روستایی، با تخصیص اعتبارات لازم در زمینهی برنامههای روستایی حکایت میکند. با اینحال به نظر میرسد همچنان محرومیت، فقر و نابرابری در مناطق روستایی حاکم است. آثار این وضعیت در مسائل و مشکلات مناطق روستایی از جمله بیکاری افراد خانواده، تخلیه جمعیتی و تخریب کالبدی روستا، فقر و نابرابری، فقدان دسترسی به امکانات آموزشی و بهداشتی، وابستگی روزافزون به حمایتهای اجتماعی دولت، عدم توانایی در مواجه با تغییرات اقلیم، ضعف زیرساختها، تخریب زمین، کشاورزی کم بازده، از بین رفتن مراتع با ارزش و سطح پایین درآمد، نمایان میشود. بخش کشاورزی برای تحقق مأموریتهای خود از جمله تامین امنیت غذایی جامعه و ایفای نقش موثر در تقویت استقلال ملی، نیازمند گذر سریع از مرحله تولید معیشتی و سنتی به مرحله تولید صنعتی و تجاری است. در این راستا، توسعه کشاورزی میتواند زمینههای جذب امکانات و خدمات را در روستا فراهم آورده و عامل مهمی در جهت جلوگیری از بیکاری و پیامدهای منفی و معضلات ناشی از آن باشد و از میان محصولات کشاورزی، درختان زیتون به دلیل عمر طولانی، سازگاری با طیف نسبتاً وسیعی از شرایط محیطی، جنبههای تاریخی و ارزش بالای آنها در تغذیه و سلامت انسان، از دیرباز مورد توجه جوامع مختلف بوده است؛ چراکه توسعه کشت زیتون در منطقه، عامل مهمی برای جذب نیروی کار، ایجاد اشتغال، درآمدزایی، کاهش بیکاری و بهخصوص جلوگیری از مهاجرتهای گروهی و تخلیه نیروی انسانی از روستاهاست. در این راستا، پژوهش حاضر با هدف شناسایی راهکارهای توسعه کشت زیتون در نواحی روستایی شهرستان ریجاب (استان کرمانشاه) طراحی و انجام شد. بر اساس نتایج پژوهش، برای توسعه کشت زیتون در نواحی روستایی شهر ریجاب، 27 راهکار در قالب 4 دسته کلی، شامل راهکارهای آموزشی و مهارتی، راهکارهای فرهنگی و اجتماعی، راهکارهای زیرساختی و خدماتی و راهکارهای اقتصادی و حمایتی، شناسایی گردید و از این بین بیشترین فراوانی به راهکارهای اقتصادی و حمایتی، اختصاص داشت. همچنین، براساس یافتههای پژوهش مشخص گردید که راهکارهای پرداخت تسهیلات کمبهره به احداث باغهای زیتون، توسعه صنایع فرآوری و بستهبندی زیتون، به ترتیب بیشترین اهمیت و بهعبارتی مناسبترین راهکارهای توسعه کشت زیتون در نواحی روستایی شهر ریجاب هستند.
