این مطالعه با هدف کنکاشی پیرامون همسویی نظام برنامهریزی درسی هنرستانهای کشاورزی با آموزش-های کارآفرینی، به روش آمیخته اکتشافی (کیفی و کمی) انجام شد. در بخش کیفی تحقیق، ابتدا با بررسی ادبیات نظری، عوامل مؤثر بر نظام برنامهریزی هنرستانهای کشاورزی شناسایی شد. سپس برای تعیین موانع آموزشهای کارآفرینی با دعوت از گروهی از خبرگان (8n=) نسبت به برگزاری یک نشست به شیوهی گروه کانونی اقدام شد. پرسشنامهها در سه دور به روش دلفی به نظرخواهی خبرگان (30n=) که از متخصصان صاحبنظر و آگاه در حوزه کشاورزی، مدیریت و برنامهریزی بودند؛ قرار گرفت. پس از دریافت پرسشنامههای دور اول دلفی نظرات خبرگان بررسی شدند. مواردی که میزان ضریب پراکندگی آنها عدد 5/0 و کمتر بود بهعلاوه موارد جدید پیشنهاد شده توسط خبرگان در دور دوم دلفی به نظرخواهی گذاشته شد و نتایج حاصل از دور دوم همانند دور اول تحلیل شد و برای نظرخواهی مجدد به خبرگان در دور سوم ارائه شد. در نهایت و در دور سوم الگوی نهایی شامل 12 مؤلفه و 148 زیر مؤلفه به دست آمد. نتایج حاصل از سه مرحله دلفی نشان دهندهی آن است که مؤلفههای محتوی، هنرآموزان و روشهای تدریس، به ترتیب رتبه اول تا سوم را دارند، که لازم است در راستای همسو شدن برنامهریزی درسی با آموزش کارآفرینی مورد توجه قرار گیرند.
