کارآفرینی به عنوان مهمترین سلاح پیشرفت اقتصادی کشورهای در حال توسعه میتواند نقش ارزندهایی در توسعه اقتصادی جوامع جهان سومی ایفا نماید که پر اهمیتترین قدم در توسعه کارآفرینی این کشورها آموزش آن در بین نیروهای جوان و تحصیلکرده است، از آنجا که صفات کارآفرینی اکتسابی است نه ارثی و ژنتیکی، باید آموزش و پرورش با برنامهریزی و سازماندهی، زمینههای رشد و خصوصیات روحی دانش آموزان را جهت ایجاد و روحیه کارآفرینی فراهم کند و این ویژگی را در آنان بپروراند لذا آموزش یک عنصر پیشنیاز در تعیین و تقویت شرایط و چهارچوب کارآفرینی برای توسعه اقتصادی است. آموزش کارآفرینی تبادل رسمی و نظاممند اطلاعات و دانشکارآفرینی است، از این رو فعالیتهای آموزشی برای تربیت کارآفرینان در دستور کار بسیاری از مراکز آموزشکارآفرینی قرار گرفته چرا که لازمه توسعه کارآفرینی آموزش آن است. این پژوهش با روش اسنادی- کتابخانهای در پی بررسی عوامل مؤثر بر آموزش کارآفرینی است. نتایج حاصل نشان میدهد عوامل بیشماری بر آموزشکارآفرینی تاثیرگذارند که در این میان توجه و پژوهش دربارهی دو عامل؛ نقش نظام آموزشی و معلم (استاد، مربی) از اهمیت خاصی برخوردار است.
