گسترش نیاز انسان به منابع انرژی و تلاش برای دستیابی به یک منبع دائمی انرژی به دلیل افزایش روزافزون نیاز به انرژی و محدودیت منابع فسیلی از یکسو و افزایش آلودگی محیط زیست ناشی از انتشار گازهای گلخانهای باعث شده که نیاز به منابع سوخت پایدار، ارزان و پاک مورد توجه طراحان و معماران قرار گیرد. از آنجایی که نمای ساختمان بالاترین میزان در مصرف انرژی را دارد، این پژوهش با هدف ارزیابی عملکرد نمای ساختمان با بیوراکتورهای حاوی ریزجلبک انجام گرفته است. روش پژوهش توصیفی-تحلیلی و گردآوری اطلاعات به شیوه کتابخانهای و میدانی انجام شده است. نتایج حاکی از آن است که بیوراکتورهای حاوی ریزجلبک، بهعنوان یک میکروارگانیسم زنده، قابلیت جذب دیاکسیدکربن را دارند و دارای آثار زیستمحیطی کمتری میباشند. همچنین، بهکارگیری این سیستم در نمای ساختمان میتواند راهکار مناسبی برای صرفهجویی در مصرف انرژی و حفظ محیط زیست باشد.
