مقدمه و هدف پژوهش: بروز پدیده ماکروسفالی در نظامِ شهری بیشتر کشورهای کمتر توسعهیافته نمایان است و اندازه شهر بزرگ در این کشورها ۵ تا ۱۰ برابرِ اندازهی جمعیت شهرِ دوم است. تجمع و تمرکز فعالیتهای اداری سیاسی و متعاقبِ آن فعالیتهای بازرگانی اجتماعی و... در شهرِ اول به عنوان عاملِ بازدارندهی توسعه، در سایر مناطق، عمل میکند. در نتیجه، علت تمرکزِ جمعیت، در این شهرها، شده و بدنبال آن باعث بر هم خوردن تعادلِ منطقهای و ملی شدهاند.هدف این پژوهش، بررسی و تحلیل شبکه شهری در استان لرستان میباشد. روش پژوهش: روشِ کار در این پژوهش، ترکیبی از روشهای توصیفی تحلیلی است و در آن از مدلهای قانون رتبه اندازهی زیپف، مرتبه اندازه تعدیل شده، ضریبِ آنتروپی، شاخصِ تمرکزِ شهری، منحنیِ لورنز و ضریبِ جینی به تحلیلِ شبکهی شهری استان لرستان، پرداخته شده است و نقش اقتصادی استان طی دهههای اخیر مورد بررسی واقع شده است یافتهها: یافتههای این پژوهش، نشان میدهد؛ که نظام شهری استان لرستان از قانون رتبه اندازه پیروی نمیکند. تعادلِ فضایی نسبتاً مناسبی بین تعداد جمعیت و تعداد شهرها در سطحِ استان، برقرار است. توزیع جمعیت شهرها و گروههای شهری نیمه متعادل، است. و در نهایت در سطحِ استان، نخست شهری (خرم آباد)، تا حدی است که در آینده احتمال میرود پدیده ماکروسفالی در سطح استان تشکیل شود. نتیجه گیری: جهت جلوگیری از شکلگیریِ نخست شهری، در سطح استان باید ضمن تمرکز زدایی و جلوگیری از مهاجرتهای درون استانی، شهرهای کوچک و میانی را تقویت کرد.
