تشکیل نهاد های متناسب با وضعیت فرهنگی، اجتماعی و اقتصادی یکی از ابزارهای قوی و موثر برای تسریع فرایند نوسازی در بافت های فرسوده است. یکی از مظاهر جلب مشارکت شهروندان در نوسازی محلات ایجاد دفاتر تسهیلگری است. با این فرایند مشارکت مردم در زمینه های سیاسی، اجتماعی و اقتصادی می توان به توسعه محله ای پایدار دست یافت. محله جعفرآباد از جمله محلات حاشیه نشین و فقیرنشین با پیشینه اسکان غیررسمی و فرسوده در شهر کرمانشاه به شمار می رود. هدف این پژوهش ارزیابی نقش دفاتر تسهیلگری در توسعه محله ای با رویکرد مشارکتی در محله جعفرآباد است. این تحقیق از نظر هدف از نوع تحقیقات کاربردی- توسعه ای بوده و با توجه به روش کار، از ماهیتی توصیفی- تحلیلی برخوردار است. جامعه آماری شامل کلیه ساکنین محله که براساس سرشماری 1395، برابر 32608 نفر بوده است، همچنین حجم نمونه براساس فرمول کوکران 319 نفر بدست آمده است. برای تجزیه و تحلیل داده ها از نرمافزار SPSS استفاده شده است. نتایج نشان می دهد از بین ابعاد توسعه شهری، مولفه پایداری زیست محیطی و پایداری کالبدی به ترتیب بیشترین و کمترین اهمیت و تاثیر را در توسعه پایدار شهری محله جعفرآباد دارند. همچنین تسهیلگری با تمام ابعاد توسعه محلی ارتباط مستقیم و معناداری داشته است و بیشترین همبستگی و ارتباط بین تسهیلگری و عامل اجتماعی- فرهنگی وجود داشته است. بنابراین میتوان گفت که هر چه فرایند تسهیلگری در بافت بهتر باشد توسعه محلی نیز از سطح بالاتر و بهتری برخوردار خواهد بود.
