چکیده تغییرات کاربری اراضی و پویش زمین، یکی از موضوعات اصلی توسعه پایدار است. تغییر کاربری اراضی نمونه ای مهم از تاثیرگذاری انسان بر محیط زیست است که باعث پدید آمدن تغییرات ساختاری در ابعاد اجتماعی، اقتصادی و فیزیکی می گردد. به منظور ارائه علمی منطقی برای تصمیمات برنامه ریزی منطقه ای و توسعه پایدار می توان از مدل های پیش بینی الگوهای کاربری اراضی استفاده کرد. بنابراین نقشه کاربری اراضی یکی از الزامات هرگونه برنامه ریزی توسعه ملی و منطقه است. هدف اصلی این مطالعه پایش تحولات نظام کاربری اراضی و پیش بینی تغییرات آن با استفاده از زنجیره مارکوف است. تغییرات کاربری اراضی با استفاده از نقشههای کاربری اراضی بدست آمده در سالهای 2013، 2018 و 2023 با استفاده از ابزار تحلیل تغییرات (LCM) در نرمافزار TerrSet ارزیابی شد. تغییرات کاربری در طی سالهای موردنظر نشان میدهد که کاربری اراضی انسان ساخت از 9.81 درصد در سال 2013 به 11.6 درصد در سال 2018 و 12.73 درصد در سال 2023 تبدیل شده است که نشاندهنده رشد و توسعه شهر میباشد. از سوی دیگر کاربری اراضی آبی از 2.98 درصد در سال 2013 به 1.03 درصد در سال 2023 رسیده است که علت آن را میتوان توسعه شهری، خشکسالی و کمبود آب دانست.
