مطابق قانون برنامه چهارم توسعه یکی از محورهای اساسی موضوع امنیت ملی، بحث پدافند غیر عامل است یکی از بخش های حائز اهمیت در بحث پدافند غیر عامل، فضاهای امن و پناهگاهها است. در این پژوهش شهر سنندج با توجه به اینکه یکی از شهرهای مهم و دارای اهمیت نظامی در غرب کشور میباشد به عنوان نمونه مورد مطالعه انتخاب شده است. پژوهش حاضر به لحاظ هدف، کاربردی و از لحاظ روش شناسی، توصیفی- تحلیلی است و برای مکانیابی پناهگاههای شهری، از چهار معیار: کاربریهای سازگار، کاربریهای ناسازگار، کاربری کالبدی و ایمنی و نیز زیر معیارهای مؤثر (مراکز با عملکرد پشتیبانی (مراکز فرهنگی، آموزشی، درمانی و ورزشی)، مراکز آتشنشانی، مراکز صنعتی و خطرناک، مراکز حساس و مهم، تراکم جمعیت، نقاط پرتراکم، فضاهای باز و سبز، معابر اصلی، شیب و فاصله از رودخانه) استفاده شده است. با استفاده از سیستم اطلاعات جغرافیایی(GIS) و مدل تحلیل سلسله مراتبی (AHP)، مکانها در پنج طبقه در اولویتهای بسیار مناسب تا بسیار نامناسب جهت استقرار و احداث پناهگاههای شهری بدست آمده است. نتایج نشان می دهد مناطق مرکزی شهر سنندج دارای وضعیتی بسیار مناسب تا مناسب و نسبتاً مناسب از حیث استقرار پناهگاه است که شامل خیابان انقلاب، خیابان نمکی و خیابان امام، کمربندی عباس آباد، خیابان گلشن، خیابان چهارباغ، خیابان صلاح الدین ایوبی، خیابان طالقانی، خیابان استقلال، بلوار بیست و هشت دی، بلوار دوازده فروردین، بلوار کردستان، بلوار بعثت و بلوار علامه حمدی، خیابان پاسداران، شهدا و قسمت هایی از خیابان کارگر هستند که به عنوان مکان های مطلوب برای احداث پناهگاه میتوانند مورد توجه قرار بگیرند. کلمات کلیدی: آسیب پذیری، پناهگاه شهری، پدافند غیر عامل، شهر سنندج.
