امروزه گ سترش و رشد سریع شهرن شینی با پایین آمدن کیفیتهای محیطی همراه شده و سیا ستهای شهری و م سایل اقت صادی- اجتماعی و زیست محیطی را دچار مشکلاتی کرده است. رشد هوشمند از مهمترین راهبردهای توسعه از درون است که در سالهای اخیر برای خارج ساختن شهرها از پراکندهرویی و مقابله با الگوهای ناپایدار شهری مطرح گردیده ا ست. رشد هوشمند بهعنوان ابزاری برای باززنده سازی محلهها و مراکز شهری، بدون تأثیرات منفی بر روی شرایط اجتماعی یا محیط زی ست با ارزش با هدایت تو سعه به سمت بهرهبرداری از اراضی بایر و رها شده و اراضی با کاربریهای ناسازگار موجود در مناطق شهری، فشار توسعه بر اراضی روستایی پیرامونی شهرها را کاهش میدهد و این امر یکی از اهداف ا صلی ر شد هو شمند ا ست. از جمله منافع حا صل از این رویکرد، تجدید حیات واحدهای همسایگی و مراکز شهری و ترغیب جوامع به بهبود زیرساختهای شهری است.پژوهش حاضر با بررسی آباکوا بعنوان شهری با رویکرد هوشمند سعی برآن دارد تا طراحان و محققان را با نحوۀ اجرایی ساختن دستورالعملهای رشد هوشمند در توسعه از درون شهر یاری نماید. این پژوهش با استفاده از اسناد موجود و مطالعۀ کتابخانهای صورت پذیرفته است. این پژوهش ابتدا با اشاره به تعاریف و مفاهیم مرتبط با رشد هوشمند در قالب مبانی نظری شکل گرفته است. در گام بعد با معرفی نمونه موردی و اصول بکارگرفته شده مراحل اجرایی را تشریح مینماید. نتایج نشان میدهد که از طریق کاربری ترکیبی، طراحی فشرده ساختمان ها با رعایت ویژگی های شهههر، حفظ فضههای باز و زمین های کشههاورزی و نواحی زیسههت محیطی بحرانی با اسههتفاده از ابزارهای طراحی مختلف همنون درختکاری میتوان شاهد رشد هوشمند در درون شهر باشیم.
