تغییرات کاربری اراضی (LULC) عامل مهمی در تغییر تعادل حرارتی سطح زمین (LST) مناطق شهری است. این پژوهش با هدف کمیسازی تأثیر تغییرات LULC در شهر عزیزیّه بر LST و شاخص پوشش گیاهی (NDVI) طی بازه زمانی 2016 تا 2025 انجام شد. در روش تحقیق، از تصاویر لندست برای نقشهبرداری LULC با استفاده از الگوریتم جنگل تصادفی (Random Forest) در GEE استفاده شد. سپس، نقشههای LST و NDVI استخراج گردید. رابطه بین LST و NDVI با استفاده از همبستگی پیرسون و تأثیر هر کلاس کاربری بر دما با آمار ناحیهای (Zonal Statistics) مورد ارزیابی قرار گرفت. نتایج نشان داد که میانگین LST منطقه از 314.13 کلوین به 321.03 کلوین در سال 2025 افزایش یافته است. همبستگی پیرسون بین LST و NDVI برابر با 0.5937 بود که رابطه مثبت متوسط تا قوی بین کاهش پوشش گیاهی و افزایش دما را تأیید میکند. از نظر تغییرات کاربری، اراضی ساختهشده از 2.18 درصد به 3.02 درصد و خاک لخت از 26.10 درصد به 32.86 درصد افزایش یافت، در حالی که پوشش گیاهی کاهش یافت. تحلیل Zonal Statistics نشان داد که کاربری خاک لخت با دمای 322.47 گرمترین بخش بوده و اراضی ساختهشده نیز تشدید اثر UHI را نشان داد. نتیجهگیری حاکی از آن است که گسترش مناطق فاقد پوشش گیاهی، عامل اصلی گرمایش منطقهای در شهر عزیزیّه است. پیشنهاد کلی این است که مدیریت شهری باید بر تثبیت اراضی بیابانزده و افزایش فضاهای سبز متمرکز شود تا رابطه منفی بین پوشش گیاهی و دما تقویت گردد و مقاومت حرارتی منطقه افزایش یابد.
