حسن شیرزادی

به‌منظور بررسی تأثیر سطوح مختلف انرژی جیرۀ غذایی در دوران پرورش بر عملکرد و صفات تولیدی مرغ‌های تخم‌گذار در دورۀ تولید آزمایشی انجام شد. تعداد 196 قطعه جوجه تخم‌گذار یکروزه به‌طور تصادفی به 7 تیمار (Kcal ME/kg3000- 2900- 2800- 2700- 2600- 2500- 2400)، با 4 تکرار و 7 پرنده به ازای هر تکرار اختصاص داده شد. سطح انرژی Kcal ME/kg 2800 به‌عنوان گروه شاهد در نظر گرفته شد. نتایج نشان داد که تغذیه سطوح مختلف انرژی تأثیر معنی‌داری بر خوراک مصرفی و افزایش وزن پرنده‌ها نداشت. اگرچه با کاهش سطح انرژی جیره غذایی ضریب تبدیل خوراک به تخم مرغ افزایش یافت، اما این کاهش انرژی تا سطح Kcal ME/kg 2400 نسبت به گروه شاهد تفاوت معنی‌داری نداشت. کاهش سطح انرژی جیرۀ غذایی تا Kcal ME/kg 2500 در مقایسه با تیمار شاهد تأثیر معنی‌داری بر خوراک مصرفی به ازای هر دوجین تخم‌مرغ و تعداد تخم‌مرغ تولیدی هر مرغ در کل دوره تولید نداشت. همچنین رقیق‌کردن انرژی متابولیسمی جیره تا سطح 2600 و 2700 کیلوکالری در کیلوگرم به‌ترتیب تأثیری روی تولید تخم‌مرغ و سن شروع تخمگذاری نداشت (05/0P>). به‌عنوان نتیجه‌گیری تغذیه تیمار حاوی سطح انرژی Kcal ME/kg 3000 علاوه بر بهبود عملکرد و صفات تولیدی، در مقایسه با سایر تیمارها سبب افزایش میانگین وزن هر تخم‌مرغ شد (05/0P<). افزون بر این استفاده از این سطح انرژی در مقایسه با تیمار شاهد سبب کاهش هزینه تغذیه برای تولید هر کیلوگرم تخم‌مرغ شد (25/7 درصد). بنابراین توصیه می‌شود که جهت دستیابی به یک عملکرد مطلوب از این سطح انرژی در دوران پرورش استفاده شود.