حسن شیرزادی

به منظور بررسی اثرات پودر گیاهان آویشن زوفایی و سرخارگل بر کیفیت عضله کعب ران جوجه‌های گوشتی چالش یافته با کمپیلوباکتر ژژونی، تعداد 192 قطعه جوجه‌ گوشتی (راس 308) در قالب طرح کاملاً تصادفی با 6 تیمار، 4 تکرار و 8 قطعه در هر تکرار به مدت 42 روز مورد آزمایش قرار گرفت. تیمارها شامل: 1) جیره پایه فاقد افزودنی (به‌عنوان گروه شاهد)؛ 2،3) جیره پایه+پودر گیاه آویشن زوفایی (5/2 و 5 گرم در کیلوگرم)؛ 4،5) جیره پایه+پودر گیاه سرخارگل (5/2 و 5 گرم در کیلوگرم) و 6) جیره پایه+آنتی‌بیوتیک اریترومایسین (275/0 گرم در کیلوگرم) بودند. چالش دهانی تمامی جوجه‌ها با استفاده از سوسپانسیون کمپیلوباکتر ژژونی (با غلظت cfu1011×4 در هر میلی‌لیتر، تلقیح یک میلی‌لیتر به هر پرنده) در روز 21 دوره پرورش انجام شد. در دوره‌های پایانی و کل دوره پرورش، جوجه‌‌های گوشتی تغذیه شده با پودر سرخارگل (5 گرم در کیلوگرم) و پودر آویشن زوفایی (5/2 گرم در کیلوگرم) در مقایسه با گروه کنترل بازده غذایی بالاتری داشتند(05/0P<). همچنین تغذیه جوجه‌های گوشتی با جیره‌های مکمل شده با پودر سرخارگل (5/2 گرم در کیلوگرم) و پودر آویشن زوفائی (هر دو سطح) منجر به کاهش غلظت مالون‌ دی‌آلدئید عضله کعب ران شد(05/0>P). علاوه بر این، جوجه‌های گوشتی تغذیه با جیره حاوی پودر آویشن زوفائی (5 گرم در کیلوگرم) اتلاف آب ناشی از پرس بالاتر(2/41 درصد) و پروتئین خام کمتری(7/22 درصد) در عضله کعب ران داشتند(05/0>P). بر اساس نتایج حاضر، سطوح 5/2 گرم در کیلوگرم پودر آویشن زوفایی و سرخارگل به دلیل بهبود عملکرد و کاهش مالون‌ دی‌آلدئید قابل توصیه است.