حسن شیرزادی

این مطالعه با هدف بررسی تاثیر مگنوتوکس بر اوزان نسبی اجزای لاشه جوجه‌های گوشتی تحت چالش آفلاتوکسین B1 در ۲۸ و ۴۲ روزگی انجام شد. از تعداد ۱۴۴ قطعه جوجه گوشتی یک روزه سویه راس ۳۰۸ در قالب طرح کاملاً تصادفی با سه تیمار، شش تکرار و هشت جوجه در هر تکرار استفاده شد. تیمارها شامل ۱- شاهد (جیره پایه بدون چالش آفلاتوکسین)، ۲- جیره پایه + آفلاتوکسین B1 ۳- جیره پایه + آفلاتوکسین B1 + مگنوتوکس بودند. نتایج نشان داد در ۲۸ روزگی چالش آفلاتوکسین سبب کاهش وزن نسبی تیموس و افزایش وزن نسبی قلب شد (05/0>P)، اما تاثیری بر اوزان نسبی سایر فراسنجه‌های مربوط به اجزا لاشه نداشت (05/0P>). استفاده از مگنوتوکس مانع از افزایش وزن نسبی قلب شد (05/0>P) اما نتوانست مانع از کاهش وزن نسبی تیموس ناشی از چالش آفلاتوکسین B1 شود (05/0P>)، ضمن اینکه سبب افزایش وزن نسبی کبد شد (05/0>P). در ۴۲ روزگی نیز از نظر فراسنجه‌های مربوط به اجزای لاشه تفاوتی بین تیمارها مشاهده نشد (05/0P>). به عنوان نتیجه‌گیری کلی، استفاده از توکسین بایندر مگنوتوکس در جیره‌های جوجه‌های گوشتی می‌تواند اثرات منفی ناشی از چالش آفلاتوکسین بر وزن نسبی قلب را کاهش دهد.