حسن شیرزادی

تحقیقی با استفاده از ۱۴۴ قطعه جوجه گوشتی یک روزه سویه راس ۳۰۸ در قالب طرح کاملاً تصادفی با سه تیمار، شش تکرار و هشت جوجه در هر تکرار به منظور بررسی چالش آفلاتوکسین B1 به تنهایی و توأم با کلستریدیوم پرفرنژنس بر صفات لاشه جوجه‌های گوشتی انجام شد. تیمارها شامل ۱- شاهد (جیره پایه بدون چالش‌های آفلاتوکسین و کلستریدیوم پرفرنژنس)، ۲- جیره پایه + آفلاتوکسین B1 و ۳- جیره پایه + آفلاتوکسین B1 + کلستریدیوم پرفرنژنس بودند. نتایج نشان داد که چالش آفلاتوکسین B1 سبب کاهش وزن نسبی تیموس و افزایش وزن نسبی قلب شد (05/0>P) اما بر اوزان نسبی لاشه، سینه، کبد و بورس فابریسیوس نسبت به گروه شاهد تاثیری نداشت (05/0P>). چالش توام آفلاتوکسینB1 و کلستریدیوم پرفرنژنس در مقایسه با گروه شاهد سبب کاهش اوزان نسبی لاشه، سینه و بورس فابریسیوس و افزایش اوزان نسبی قلب و کبد شد (05/0>P)، اما مقایسه با چالش آفلاتوکسینB1 به تنهایی سبب افزایش اوزان نسبی کبد و تیموس و کاهش وزن نسبی بورس فابریسیوس شد (05/0>P). در ۴۲ روزگی نیز از نظر فرآسنجه‌های مربوط به خصوصیات لاشه تفاوتی بین تیمارها مشاهده نشد (05/0P>). نتیجه‌گیری شد که چالش همزمان کلستریدیوم پرفرنژنس و آفلاتوکسین B1 در مقایسه با چالش آفلاتوکسین به تنهایی اثرات منفی بیشتری بر خصوصیات لاشه جوجه‌های گوشتی دارد.