این پژوهش بر آن است با نگاهی تحلیلی و تطبیقی، عوامل شعر سیاه را در اشعار سیمین بهبهانی و نازک الملائکه به عنوان دو شاعر معاصر فارسی و عربی زبان، مورد بررسی قرار دهد. دلیل انتخاب و تطبیق اشعار این دو شاعر در این پژوهش این است که هر کدام در دورهای از زندگی ادبی خود به شکلی با جریاناتی روبهرو بودهاند که باعث به وجود آمدن روحیّۀ تشاؤم و پوچانگاری در بشر شده است و تحت تأثیر خفقان و استبداد جامعۀ عصر خود به شکلی گسترده به بازتاب عوامل شعر سیاه در اشعار خود پرداختهاند.
