جواد چراغی

سازوکارهای اوپیئودرژیک نفش برجسته ای در ساماندهی فعالیت‌های گوناگون فیزیولوژیک در پرندگان مانند رفتار تغذیه ای، دارند. این پژوهش سعی در آشکار کردن نقش احتمالی سامانه اوپیئودرژیک و اسیدآمینه شاخه دار لوسین و بررسی برهمکنش آنها در ساماندهی مرکزی رفتارهای تغذیه‌ای در جوجه‌خروس‌های گوشتی دارد. ابتدا کانول راهنما با جراحی استریوتاکسی در بطن کناری راست مغز 90 قطعه جوجه‌ گوشتی راس با میانگین وزنی 300-350 گرم قرار گرفت. پرنده‌ها در 6 گروه 15 قطعه‌ای هر کدام با سه تکرار دسته بندی شدند. در گروه کنترل نرمال سالین 9/0 درصد به حجم 10 میکرو لیتر، و در گروه های دیگر به ترتیب لوسین 400 میکروگرم در نرمال سالین، مورفین 250 پیکومول در نرمال سالین، نالوکسان 5 میکروگرم در نرمال سالین، مورفین 250 پیکومول به همراه لوسین 400 میکروگرم در نرمال سالین و نالوکسان 5 میکروگرم به همراه لوسین 400 میکروگرم در نرمال سالین به‌صورت بطنی- مغزی تزریق شد. سپس میزان دریافت غذای تجمعی در زمان‌های 30، 60، 90، 120، 180 و 240 دقیقه پس از تزریق اندازه‌گیری شد. بر اساس نتایج به‌دست‌آمده، تزریق درون بطنی - مغزی لوسین و مورفین به‌طور معنی‌داری دریافت غذا را در جوجه‌خروس‌های گوشتی کاهش داد (05/0 >P)، درحالی‌که تجویز نالوکسان سبب افزایش معنی‌دار دریافت غذا در جوجه‌خروس‌های گوشتی گردید (05/0 >P). اثر مهاری لوسین بر دریافت غذا به‌وسیله تزریق درون بطن مغزی مورفین افزایش یافت (05/0 >P). همچنین تزریق درون بطن مغزی لوسین به همراه نالوکسان دریافت غذا را افزایش داد (05/0 >P) و اثر مهاری لوسین به‌وسیله تزریق درون بطن مغزی نالوکسان کاهش یافت (05/0 >P). این نتایج بیانگر این است که لوسین شاید از راه پیام دهی مسیر mTOR و گلوتامات اثر کاهنده بر دریافت غذا داشته باشد. همچنین برهمکنش بین اسیدآمینه‌های زنجیره‌دار لوسین و سامانه اوپیودرژیک مرکزی بر رفتار تغذیه‌ای می تواند از راه نوروپپتید Y، گلوتامات و پیام دهی مسیر mTOR در جوجه‌های گوشتی میانجی‌گری ‌شود.