جواد عرفانی مقدم

چکیده در این پژوهش، به‌منظور بهبود صفات کمی و کیفی انگور بیدانه ’یاقوتی‘، محلول‌پاشی اسید جیبرلیک در چهار غلظت صفر (شاهد)، 15، 25 و 40 میلی‌گرم در لیتر در سه مرحله و عملیات حلقه‌برداری همزمان با محلول‌پاشی مرحلۀ سوم در قاعدۀ شاخه‌های بارور بوته‌ها در چهار تکرار انجام گرفت. تیمار اسید جیبرلیک به‌طور معناداری موجب افزایش طول خوشه در مقایسه با شاهد شد، به‌طوری که طول محور خوشه، 14 روز پس از محلول‌پاشی در نمونۀ شاهد در حدود 46/13 سانتی‌متر بود، ولی در غلظت‌های 15، 25 و 40 میلی‌گرم در لیتر اسید جیبرلیک به‌ترتیب 87/17، 73/19 و 95/23 سانتی‌متر به‌دست آمد. محلول‌پاشی اسید جیبرلیک و حلقه‌برداری سبب افزایش وزن حبه و خوشه شد، به‌طوری که حداکثر وزن حبه (42/1 گرم) و خوشه (7/483 گرم) در برهمکنش بین غلظت 40 میلی‌گرم اسید جیبرلیک و حلقه‌برداری به‌دست آمد. همچنین عمل حلقه‌برداری در مقایسه با شاهد به‌طور معناداری به افزایش طول و عرض حبه منجر شد، اما در برخی از شاخص‌های مورد بررسی معنادار نبود. کاربرد اسید جیبرلیک و عملیات حلقه‌برداری سبب افزایش نسبت قند به اسید شد و تفاوت معناداری با نمونۀ شاهد داشت.