تولید شاخهچههای کوچک و پرآوری پائین آنها در شرایط درون شیشه است. به منظور بهبود کیفیت شاخهچههای درون شیشه، اثر نمکهای نیتراتآمونیوم و کلرورکلسیم روی پایههای گلابی Q1 (Pyrus communis×P. ussuriensis Rehd.)، P. betulifolia و پایه بومی کنجونی (P. communis×P. ussuriensis Rehd.) در کنار شاهد دانهال درگزی در محیط گزینش شده QL مورد تحقیق قرار گرفت. نمک نیتراتآمونیوم در غلظتهای 25/6 (شاهد محیط QL)، 5/12 و 75/18 میلیمولار و کلرورکلسیم در غلظتهای صفر (شاهد محیط QL)، 9/0 و 8/1 میلیمولار بر میزان پرآوری، کیفیت شاخهچهها و جذب عناصر نیتروژن و کلسیم در پایههای فوق بررسی شد. در اکثر محیطها، پایه P. betulifolia دارای رشد زیاد و پرآوری کم بود و پایه Q1 پرآوری نسبتاً بالاتری در مقایسه با دیگر پایهها داشت. افزایش مقدار نیتراتآمونیوم سبب کاهش در پرآوری ریزنمونهها شد و با افزایش مقدار کلرورکلسیم، سطح برگ توسعه یافت. مقدار جذب عناصر نیتروژن و کلسیم در همه پایهها بالاتر از مقدار بحرانی بود و افزایش نمک نیتراتآمونیوم سبب افزایش سطح جذب نیتروژن برای پایه P. betulifolia، Q1، کنجونی و دانهال درگزی به ترتیب به میزان 58/7، 31/4، 78/5 و 24/6 درصد شد. برعکس بالاترین درصد کلسیم جذب شده برای سه پایه P. betulifolia، Q1 و پایه کنجونی در پائینترین غلظت کلرورکلسیم مشاهده شد. وجود بالاترین سطح کلسیم در بیشتر پایهها در کمترین سطح نیترات آمونیوم نشان دهنده تاثیر منفی این نمک در جذب کلسیم در این شرایط بود.