انار با نام علمی (Punica granatum L.) متعلق به خانواده Lytraceae یکی از مهمترین درختان میوه نیمهگرمسیری در ایران میباشد. در این تحقیق به منظور کاهش ترکیدگی و بهبود سایر صفات کمی و کیفی میوه انار رقم ملس ساوه، از تیمار اسید جیبرلیک (صفر و 100 میلیگرم در لیتر)، سولفات مس (صفر و 2500 میلیگرم در لیتر) و سولفات پتاسیم (صفر و 5000 میلیگرم در لیتر) به صورت آزمایش فاکتوریل در قالب طرح بلوکهای کامل تصادفی استفاده شد. محلولپاشی ترکیبات مذکور در سه مرحله رشدی میوه در اواسط خرداد، تیر و مرداد صورت گرفت. نمونههای میوه به صورت تصادفی از بخشهای مختلف درختان انار در زمان رسیدگی کامل جمعآوری شدند و برخی از خصوصیات کمی و کیفی میوه مورد بررسی قرار گرفتند. تجزیه واریانس نشان داد تفاوت معنیداری در برخی شاخصهای مورد بررسی وجود دارد. تعداد میوههای ترکخورده در هر درخت شمارش شدند و نتایج نشان داد ترکیدگی میوه تحت تأثیر محلولپاشی اسید جیبرلیک، سولفات مس و سولفات پتاسیم قرار می-گیرد و به طور معنیداری با محلولپاشی کاهش یافت. وزن میوه، ضخامت پوست میوه، درصد رطوبت پوست میوه، مواد جامد محلول و اسید قابل تیتراسیون در تیمار 100 میلیگرم در لیتر اسیدجیبرلیک به طور معنیداری در مقایسه با نمونههای شاهد افزایش یافت. بیشترین میزان وزن میوه (7/181 گرم) در تیمار اسید جیبرلیک 100 میلیگرم بهدست آمد در حالیکه این شاخص در نمونه شاهد 75/160 گرم بود. نتایج کلی نشان داد درصد ترکیدگی میوه با افزایش ضخامت پوست میوه، درصد رطوبت پوست میوه و اسیدیته قابل تیتراسیون کاهش مییابد.
