جواد عرفانی‌مقدم

انگور بیدانه یاقوتی، یک رقم زودرس در بین ارقام انگور است که بیشتر در مناطق نیمه‌گرمسیری ایران به منظور تولید میوه نوبرانه کشت می‌شود. در این پژوهش، به‌منظور بهبود صفات کمی و کیفی انگور بیدانه یاقوتی، کود‌های سیلیسیم، سیلیکات پتاسیم و سیلیکات کلسیم در سه غلظت (500، 1000 و 2000 پی‌پی‌ام) در سه مرحله در اواسط اردیبهشت قبل از گلدهی، دو هفته و یک ماه بعد از مرحله اول روی بوته‌ها محلول پاشی شدند. این آزمایش به صورت بلوک کاملا تصادفی در سه تکرار در یک باغ تجاری در شهرستان دره شهر انجام شد. نتایج نشان داد محلول‌پاشی ترکیبات مذکور بر برخی از صفات مورد ارزیابی دارای اثرات معنی‌دار است. بیشترین میزان وزن خوشه مربوط به غلظت 2000 پی‌پی‌ام سیلیکات کلسیم با مقدار 282 گرم بود. همچنین سیلیسیم در مقایسه با شاهد باعث افزایش وزن خوشه شد. ترکیبات حاوی سیلیس در صفات حبه دارای اثرات معنی-داری بود به شکلی که بیشترین و کم‌ترین وزن حبه به ترتیب مربوط به غلظت 1000 پی‌پی‌ام سیلیکات پتاسیم با مقدار 94/0 و شاهد با مقدار 77/0 گرم به‌دست آمد. همچنین محلول‌پاشی تیمارهای مذکور باعث افزایش حجم و اندازه حبه در مقایسه با شاهد شد. نتایج نشان داد تیمارهای مورد بررسی بر مقدار قند حبه فاقد اثرات معنی‌دار بود، ولی تفاوت معنی‌داری بر درصد اسید داشته‌اند. ترکیبات دارای سیلیس باعث افزایش فنل و ظرفیت آنتی‌اکسیدانی کل گردید. نتایج کلی این تحقیق نشان داد عنصر سیلیسم به تنهایی یا در ترکیب با پتاسیم و کلسیم می‌تواند باعث بهبود برخی از پارامترهای کمی و کیفی میوه انگور یاقوتی گردد که این صفات در انگورهای تازه‌خوری دارای اهمیت است.