مراتع زیراشکوب جنگلهای تنگ دالاب در شمال غرب شهر ایلام طی ماههای اردیبهشت تا آبان چرا میشوند. برای بررسی رفتار چرایی و تعیین وابستگی دام به منابع علوفهایی، تعداد سه بز و سه گوسفند کردی از سه گله منطقه بطور تصادفی انتخاب و با نصب دستگاه GPS بر آنها، هرماه اطلاعات مسافت و زمان حرکت دام ثبت شد. نقشههای سازند زمینشناسی، شیب، ارتفاع، کاربری اراضی و فرم زمین تهیه و اطلاعات ماهانه GPS با نقشهها تلفیق گردید. سنجش میزان تولید منطقه در قالب 27 پلات نمونه از منبع علوفهای زیراشکوب و 25 نمونه از درختان و درختچهها انجام شد. نتایج نشان داد که بز روزانه بطور متوسط 7/7 کیلومتر تحرکت داشته و مسافتی معادل 6/2 کیلومتر برای چرا طی کرده است؛ اما این ارقام برای گوسفند به ترتیب 8/7 و 9/1 کیلومتر است. همچنین مشخص شد که بزها در طبقه ارتفاعی 1400 تا 1500 متر و گوسفندها در طبقه ارتفاعی 1300 تا 1400 متر حضور بیشتری داشتهاند. دامها گرایش بیشتری به چرا در مناطق زیر اشکوب جنگلی داشته و شیب-های کمتر از 30 درصد، فرم زمین تپهای و سازند زمین شناسی پابده را ترجیح دادهاند. مقایسه زمانهای چرا، حرکت و توقف دام نشان داد که بین نوع دامها از نظر رفتار چرایی تفاوت وجود ندارد؛ ولی بین نوع فعالیت (حرکت، توقف و چرا) در ماههای مختلف تفاوت وجود دارد. بررسی رفتار چرایی دام با استفاده از فیلمبرداری مشخص نمود که دامها حدود 33 تا 36 دقیقه برای چرا، سه تا پنج دقیقه توقف و 12 تا 14 دقیقه حرکت بدون چرا زمان صرف کردهاند. در نهایت مشخص شد که حدود 50 درصد تولید نسبی علوفه از مراتع زیراشکوب، 34 درصد از درختان جنگلی و 10 درصد از زراعت زیراشکوب بوده است؛ بنابراین وابستگی جیره دام به مرتع زیراشکوب حدود 61 درصد، درختان جنگلی 25 درصد و زراعت زیراشکوب 7 درصد است.
