افزایش جمعیت در سالهای اخیر و به دنبال آن گسترش پدیده شهرنشینی، موجب گردیده توسعه شهری و الگوهای مناسب در جهت رشد و توسعه کالبدی شهر، اهمیت ویژهای یابد. در این زمینه جهت ساماندهی سطوح پراکنده شهری، از الگوهای نوین برنامهریزی شهری از جمله رشد هوشمند استفاده میکنند. در این راستا این پژوهش به دنبال بررسی و تحلیل کاربری اراضی شهر ایلام بر اساس نظریه رشد هوشمند شهری به روش توصیفی تحلیلی انجام گرفته است. اطلاعات موردنیاز به روش اسنادی و میدانی گردآوری شده است. در این پژوهش با بهرهگیری از نظرات 80 کارشناس و متخصص امور شهری و با استفاده از مدل AHP، شاخصهای موردنظر، وزندهی گردیده و به وسیله مدل تصمیمگیری چندمعیاره ELECTRE، به تحلیل و ارزیابی نواحی چهارگانه شهر ایلام براساس شاخصهای رشد هوشمند شهری پرداخته شده است. نتایج تحقیق نشان میدهد که توزیع کاربری در سطح شهر ایلام در سطح استاندارد نیست. همچنین در بخش رتبهبندی مناطق، منطقه یک شهری بیشترین انطباق را با شاخصهای رشد هوشمند شهری دارد. این نشان میدهد که کاربری اراضی موجود در این منطقه نسبت به دیگر مناطق شهری به شکل مناسبتر و منطبق با اصول رشد هوشمند شهری تخصیص یافتهاند.
