شرایط کلی زاگرس و توان اکولوژیک آن حاکی از ضعف اکولوژیک مزمن ناشی از فشار بیش از پیش انسان و دام در چند دهه اخیر به این بومسازگان است که فرسایش بیرویه، فقر روزافزون خاک و ازدست رفتن سریع رطوبت خاک را موجب شده و اثر تنشهای رطوبتی را بشدت افزایش داده است. در چنین شرایطی علاوه بر ضرورت کاهش فشارهای متعدد تخریبی در این جنگلها، لازم است که به تقویت ذخیره رطوبتی خاک، با استفاده از روشهای ذخیره نزولات بپردازیم، در غیر اینصورت شرایط بحد بحرانی و غیرقابل برگشت رسیده و برای منطقه و کل کشور خطرآفرین خواهد بود. بر اساس نتایج این پژوهش، روش بانکت خطی که در مقایسه با نوع چاله هلالی کم هزینه تر بوده، اجرای آن حتی بصورت مکانیزه امکان پذیر است و در بارشهای شدید احتمال شکستگی کمتری دارد، توصیه میشود. حفظ بقایای لاشبرگ درختان و امکان بهبود شرایط خاک از طریق افزایش مواد آلی در خاک، مزیت بسیار مهم دیگری برای چالههای ذخیره نزولات است.
