جبار جمالی

در این آزمایش اثر متقابل نوع دانه غله (دانه جو در مقابل دانه ذرت) و شکل فیزیکی آن (دانه کامل در مقابل دانه پولکی شده با بخار) بر عملکرد، شاخص‌های رشد اسکلتی، فراسنجه‌های تخمیر شکمبه، مشتقات پورینی ادرار، سنتز پروتئین میکروبی و فراسنجه‌های پلاسمای گوساله‌های شیری هلشتاین بررسی شد. در مجموع از 48 راس گوساله ماده هلشتاین 3 روزه با میانگین وزن 9/1± 5/0/40 کیلوگرم به صورت فاکتوریل 2 ×2 استفاده شد. گوساله‌ها به 4 گروه تقریبا یکسان (12 راس به ازاء هر جیره آزمایشی) تفسیم و به صورت تصادفی به جیره‌های آزمایشی اختصاص داده شدند. جیره‌های آزمایشی شامل جیره استارتر حاوی دانه ذرت کامل، جیره استارتر حاوی دانه ذرت پولکی شده با بخار، جیره استارتر حاوی دانه جو کامل و جیره استارتر حاوی دانه جو پولکی شده با بخار بودند. تغذیه شیر کامل به طور مشابه و بر اساس یک برنامه مشخص برای همه گوساله‌ها انجام شد و گوساله‌ها در طول آزمایش به طور آزاد به آب و جیره استارتر دسترسی داشتند. همه گوساله‌ها در سن 53 روزگی از شیر گرفته شدند و تا سن 73 روزگی در آزمایش باقی ماندند. آنالیز آماری بر اساس سه دوره مجزا شامل پیش از شیرگیری، پس از شیرگیری و کل دوره آزمایش انجام گرفت. مصرف ماده خشک استارتر در قبل و پس از شیرگیر و کل دوره، مصرف ماده خشک شیر و کل مصرف ماده خشک گوساله‌ها تحت تاثیر جیره‌های آزمایشی قرار نگرفت (05/0P). جیره-های آزمایشی بر افزایش وزن روزانه گوساله‌های در دوره پس از شیرگیری و کل دوره پرورش تاثیری نداشتند (05/0P) و متمایل به افزایش (08/0=P) بود. جیره‌های آزمایشی بر طول بدن، دور سینه و دور شکم گوساله‌ها در زمان شیرگیری و پایان آزمایش تاثیری نداشتند (05/0P) و متمایل به افزایش (09/0=P) بود. جیره‌های آزمایشی بر pH، غلظت کل اسیدهای چرب فرار، غلظت مولی استات، پروپیونات، بوتیرات و اسیدهای چرب فرار شاخه‌دار و نسبت استات به به پروپیونات مایع شکمبه در دوره پیش و پس از شیرگیری تاثیری نداشت (05/0