جبار جمالی

مطالعه حاضر با هدف بررسی اثر تزریق سطوح مختلف محلول حاوی ویتامین‌های B کمپلکس (10 میلی‌گرم تیامین، 4 میلی‌گرم ریبوفلاوین، 4 میلی‌گرم پیریدوکسین، 10 میلی‌گرم کوبالامین، 50 میلی‌گرم نیاسین‌آمید و 5 میلی‌گرم دکسپانتنول) در پیش از جفتگیری بر نمره وضعیت بدنی، غلظت ویتامین B12، فراسنجه‌های پلاسما (گلوکز، کلسترول‌ کل، نیتروژن اورهای، پروتئین کل و ویتامین B12) و عملکرد تولید‌مثلی میش‌های افشاری انجام شد. یک ماه قبل از شروع فعالیت‌های تولید‌مثلی، تعداد 75 رأس میش بالغ افشاری بر اساس سن (2 تا 3 سال) و نمره وضعیت بدنی (میانگین 25/3) به 3 گروه 25 راسی تقسیم و به طور تصادفی به تیمارهای آزمایشی اختصاص داده شدند. تیمارهای آزمایشی شامل 1- میش‌های گروه شاهد (بدون تزریق ویتامین B کمپلکس)، 2- میش‌های دریافت‌کننده 5 میلی‌لیتر محلول ویتامین B کمپلکس 3- میش‌های دریافت‌کننده 10 میلی‌لیتر محلول ویتامین B کمپلکس بودند. محلول حاوی ویتامین B کمپلکس در زمان شروع آزمایش، 7 روز بعد و روز خروج اسفنج به صورت زیرجلدی به میش‌ها تزریق شد. همزمان‌سازی فحلی میش‌ها با کارگزاری اسفنج‌های حاوی پروژسترون درون واژن به مدت 12 روز و سپس 5/2 میلی‌لیتر وتارولین، با نام ژنریک آلارلین (لولیبرین- آ) در روز خروج اسفنج صورت گرفت. نمونه‌های خون در شروع آزمایش و در روزهای خروج اسفنج و فحلی از سیاهرگ وداج میش‌ها جمع‌آوری شد. نتایج نشان داد که غلظت ویتامین B12 در روز فحلی در گروه 10 میلی‌لیتری به‌طور معنی‌داری بیشتر بود (P<0.05). میش‌های دریافت‌کننده 10 میلی‌لیتر محلول حاوی ویتامین‌های B کمپلکس دارای نرخ باروری و نرخ بره‌زایی بیشتری در مقایسه با دیگر گروه‌ها بودند. به طور کلی، تزریق 10 میلی‌لیتر محلول حاوی ویتامین‌های B کمپلکس در پیش از جفتگیری باعث بهبود عملکرد تولید‌مثلی میش‌های افشاری شد.