یکی از مهمترین عوامل تخریب پل ها، آبشستگی اطراف آنها می باشد. لذا به منظور جلوگیری و کاهش اثرات آن، شناخت مکانیزم آن لازم و ضروری می باشد. مواد بستر رودخانه ها فرسایش پذیر هستند. اما شدت این فرسایش به زمان بستگی دارد. بطوریکه بستر رودخانه های پوشیده از گرانیست سال های زیادی طول می کشد تا فرسایش یابد، در حالیکه رودخانه هایی با بستر ماسه ای در فاصله زمانی بسیار کوتاه حداکثر عمق را دارا می باشد. علاوه بر ساختار زمین و رودخانهها که یکی از عوامل مهم در فرسایش است، عوامل هیدرولیکی نیز نقش بسزایی در وقوع این پدیده ایفا می کنند. برای طراحی پل ها با ضریب اطمینان بالا و به صورت اقتصادی، نیاز به برآورد دقیق ماکزیمم عمق آبشستگی اطراف پایه ها می باشد. این مهم با استفاده از معادلات تجربی که توسط محققان ارائه شده اند برآورده می شود. اما از آنجائیکه بیشتر این معادلات تجربی هستندف ممکن است همیشه از دقت خوبی برخوردار نباشیم. بنابراین در این مقاله برآنیم که با استفاده از مدل عددی SSIIM اقدام به محاسبه ماکزیمم عمق آبشستگی و بررسی عوامل مؤثر بر این پدیده بنماییم.
