وسته های ساختمانی به عنوان یک عامل جداکننده بین فضای داخل و خارج، نقش موثری در کاهش مصرف انرژی به عهده دارند، حال ایجاد یک جداره حرارتی کارآمد در ساختمان با طراحی و تکنولوژی پایدار، برای به حداقل رساندن دفع گرما در زمستان و جذب گرما در تابستان بسیار موثر می باشد. نماهای دوپوسته به عنوان یک راهکار مناسب برای رسیدن به این هدف، قابل توجه می باشند. نماهای دوپوسته علاوه بر افزایش آسایش حرارتی و بصری در ساختمان، مصرف انرژی را نیز به مقدار قابل توجهی کاهش میدهند. اما مسئله افزایش دمای حفره ای بین دوپوسته در فصل تابستان، از چالش های استفاده از این سیستم در اقلیم گرم و خشک می باشد. لذا پرداختن به مسائل بومی سازی نماهای دوجداره و در نظر گرفتن پارامترهای اقلیمی در طراحی آنها ضروری به نظر می رسد. در این رساله، پس از مروری بر مبدا و منشا نماهای دوجداره و همچنین دسته بندی و ارزیابی آنها، فرضیات طرح با استفاده از روش شبیه سازی مورد بررسی قرار گرفته است. از بسته تجاری CFD (دینامیک سیالات محاسباتی) جهت شبیه سازی مدل ها استفاده شد. با توجه به بررسی تحقیق در اقلیم گرم و خشک (اصفهان)، جهت گیری مدل ها منطبق بر رون اصفهانی (شمال غربی، جنوب شرقی) بوده و به این ترتیب جهت وزش باد در این راستا، در آنالیز مدلها در نظر گرفته شده است(باد غالب در فصل تابستان). موقعیت قرارگیری دریچه ها در ناحیه فوقانی نمای دوپوسته، به عنوان یک عامل تعیین کننده در افزایش سرعت خروج توده گرمایی از حفره نما، بررسی و مقایسه گردید. همچنین با طراحی یک کانال الحاقی در قسمت شمالی مدل ها، عملکرد نمای دوپوسته بازدهی بالاتری را نشان می دهد. بدلیل استفاده عمده نمای دوپوسته در ساختمان های طبقاتی، ضمن بررسی رفتار نما در این گونه ساختمان ها، تمهیداتی نیز جهت افزایش بازدهی و عملکرد سیستم، لحاظ گردید. در نهایت به نظر می رسد با طراحی مناسب نمای دوپوسته در ساختمان و استفاده بهینه از شرایط محیطی، امکان استفاده از این نوع نماها در اقلیم گرم و خشک فراهم گردد.
