بلوط ایرانی (Quercus brantii Lindl.) یکی از مهمترین گونههای اکوسیستم جنگلی زاگرس است که زادآوری طبیعی آن به یک چالش تبدیل شده است. این مطالعه بهمنظور بررسی ترکیب و مؤلفههای تنوع گونهای (آلفا، بتا و گاما) پوشش گیاهی در لکههای دارای زادآوری و با زادآوری ضعیف جنسی بلوط شمال شهرستان ایلام انجام شد. ده قطعهنمونه 100 متر مربعی از هر کدام از حالتها بهصورت تصادفی انتخاب شد و در هر لکه چهار قطعهنمونه (1×1 متر) برای شمارش گونههای گیاهی پیاده شد. بر اساس آزمون مونتکارلو، در لکههای دارای زادآوری و با زادآوری ضعیف بهترتیب 23 و 13 گونه شاخص (بهترتیب از بین 109 و 58 گونه) مشخص شد. بر اساس تحلیل تطبیقی قوسگیریشده (DCA)، دو لکه مورد بررسی از نظر ترکیب پوشش گیاهی متفاوت بودند. تروفیتها و همیکریپتوفیتها شکل زیستی غالب در هر دو لکه بودند. در هر دو لکه، مؤلفههای مختلف تنوع گونهای در لکه های دارای زادآوری بهطور معنیداری بیشتر از مقادیر آنها در لکههای با زادآوری ضعیف بود. در هر دو گروه لکه، تنوع درون واحدهای نمونه (آلفا) در مقایسه با تنوع بین واحدهای نمونه (بتا) دارای سهم بیشتری از تنوع کل (گاما) بود. بهطور کلی میتوان بیان کرد که ترکیب و تنوع گونههای گیاهی میتوانند بهعنوان شاخصهای زیستی مناسبی برای پایش ناهمگنی عرصه در لکههای زادآوری بلوط ایرانی مورد استفاده قرار گیرند.
